
“Laging nagsasalita ng Tagalog sa bahay.”Basahin ang kuwentong ito →

Mga kuwento ng pagkakakilanlan, pamana at ugnayan — sa iba’t ibang salinlahi at hangganan.
Hindi mo kailangang patunayan na kabilang ka.


Makaugnay
“Lumaki akong Pilipino, pero minsan naisip ko kung sapat ba ang pagka-Pilipino ko.”
Pamilyar ba ito sa iyo?
Tingnan ang ibang mga karanasan →

“Laging nagsasalita ng Tagalog sa bahay.”Basahin ang kuwentong ito →

“Hindi ako natutong mag-Tagalog.”Basahin ang kuwentong ito →
Parehong kabilang dito.
Iba’t ibang buhay. Iba’t ibang paraan ng pagiging Pilipino.

“Bago ako umalis ng Pilipinas, bumili ako ng isang sakong bigas. Kalahati para sa mga magulang ko at kalahati para sa akin.”Basahin ang kuwento

“Ang mga bagay na maaaring binalewala ko noong bata pa ako ay nararamdaman ko ngayon bilang mahahalagang bahagi ng aking pamana na nais kong ingatan.”Basahin ang kuwento
Pumili ng kaisipang nananatili sa iyo.
Connect
Nakikita mo ang sarili sa karanasan ng iba.
↓Nauunawaan mo ang bahagi ng sarili mong kuwento.
↓Napagtatanto mong hindi ka nag-iisa.
↓Pinipili mo kung ano ang mahalagang panatilihin.
Ang ritwal ng pamilya, isang bagay o kuwentong paulit-ulit sa mga taon ay maaaring maglaman ng higit sa inaakala.
Hindi kailangang laging ipaliwanag ang pamana. Maaari itong lutuin, bigkasin, kunan ng larawan, alalahanin o panatilihin sa isang kilos.


Pamana
“Mga recipe ng aking ina.”
“Ang paraan ng pagtanggap namin sa mga tao.”
“Wikang sinisikap kong muling matutunan.”
“Ang nais kong maunawaan ng aking anak na babae.”
Ingatan ang mahalaga.Pagdugtungin ang magkakaugnay.Ipasa ito.
Ugnayan sa pamamagitan ng iisang karanasang pantao.
Maraming paraan ng pamumuhay at pakiramdam na Pilipino.
Ang tinatanggap, iniingatan at pinipili nating ipasa.
Ang Kapwa Pinoy Pamana ay isang buhay na koleksiyon ng mga karanasang Pilipino sa iba’t ibang salinlahi at hangganan — hindi upang itakda kung ano ang dapat na anyo ng pagiging Pilipino, kundi upang bigyang-puwang ang maraming paraan kung paano ito tunay na isinasabuhay.
Bakit umiiral ang KPP

Nagsimula ang KPP, sa isang bahagi, sa aking ina. Matagal niyang gustong maipasa ang kuwento ng kaniyang buhay, ngunit hindi dumating ang tamang oras, espasyo o paraan. Ang kaniyang Tinig ang naging unang pagkakataong maisulong ang matagal nang nanatiling hindi nasasabi.
Isa rin akong ina. Bahagi ang KPP ng nais kong iwan sa aking anak: kalayaang humugot ng lakas sa bawat bahagi ng kaniyang pagkatao — Pilipino, halo ang pinagmulan, diasporiko, Europeo, hinubog ng tradisyon ng pamilya, wika at alaala — nang hindi kailangang patunayang ‘sapat’ ang kaniyang pagka-Pilipino.
May salinlahing gustong magpasa. Ang sumunod ay lumikha ng daan. Tatanggapin ito ng susunod at gagawing sarili.
Ano sa sarili mong buhay ang nararapat magkaroon ng pagkakataong maipasa?